I primi giorni del cucciolo nella nuova casa sono un periodo molto difficile, sia per il cucciolo che per il proprietario. È facile in questo periodo fare errori che possono avere conseguenze spiacevoli.

Astra Fidelis ALEXANDER, età 4 mesi. Autore: Carmel Patterson, Irlanda.

Il tuo cucciolo di terrier russo nero è appena arrivato nella sua nuova casa. Cosa fare dopo?

Prima di tutto, ricordate che il terrier nero è intrinsecamente diffidente con gli estranei. All'inizio sarai un estraneo per il tuo cucciolo, questo è normale. Non si tratta di un Labrador che entusiasma immediatamente tutti quelli che incontra.

Il terrier russo nero è un cane da lavoro, creato per lavorare con le persone e per fare la guardia. Già da cucciolo mostra le caratteristiche di un cane da guardia - non si fida degli estranei e si tiene lontano dalle persone che non conosce. Non cerchiamo di abbracciare con forza il cucciolo, se vediamo che si sente a disagio con esso. Diamogli il tempo di conoscerci. A volte succede che un cucciolo di terrier nero ci piace subito e pretende di essere accarezzato dal primo momento. Non c'è una regola qui e non ha molta influenza sulla nostra futura relazione con il cane. È solo che alcuni cuccioli hanno bisogno di tempo per accettare un nuovo proprietario e altri lo accettano subito. È così e dobbiamo accettarlo.

Od razu po przyjeździe do domu dajmy szczeniakowi wody a następnie wyjdźmy na zewnątrz "na toaletę". Jeśli mieszkamy w domu z ogrodem to korzystając z okazji przejdźmy się powoli po ogrodzie aby szczeniak miał okazję poznać swoją nową posiadłość. Nie spieszmy się, dajmy szczeniakowi czas na zapoznanie się z nowym miejscem i na dokładne obwąchanie wszystkiego. Obwąchiwanie jest bardzo ważne dla psa, w ten sposób pies zdobywa informacje o miejscu. 

Jeśli podczas spaceru na zewnątrz wyjdziemy ze szczeniakiem poza obszar naszej posesji musimy ciągle pilnować, aby pies nie wziął czegoś do pyska a jeśli weźmie to od razu musimy to wyciągnąć z pyska.

Po pierwszym spacerze wracamy do domu i po chwili odpoczynku zapoznajmy szczeniaka z domem. Ale nic na siłę, jeśli szczeniak nie będzie miał ochoty na zwiedzanie domu to nie zmuszajmy go do tego, na wszystko przyjdzie czas. Często tak bywa, że szczeniak kładzie się w jednym, spokojnym miejscu, często w kącie i po prostu obserwuje. Kiedy będzie gotowy to sam do nas podejdzie lub zacznie zwiedzać dom. 

Pierwszy posiłek szczenięcia po przyjeździe do nowego domu nie powinien być obfity. Wystarczy połowa jednorazowej dawki (czyli około 60-80 gram). Jeśli szczenię nie chce jeść od razu po przyjeździe, nie nalegajmy. Szczenię może odczuwać stres spowodowany zmianą domu i wtedy nie będzie miało ochoty na posiłek. Musimy zapewnić miskę ze świeżą wodą.

Następne posiłki odbywają się według poniższego schematu:

Szczeniak teriera rosyjskiego je 4 razy dziennie:

1. Po pierwszym wyjściu na toaletę, około godziny 6-7 rano.
2. Około godziny 11-12.
3. Około godziny 17.
4. Przed snem, zwykle około godziny 8-9 wieczorem.

Szczeniak ma wyprawce tygodniowy zapas dotychczasowego jedzenia. Nie należy od razu zmieniać karmy na inną. Nagła zmiana diety najczęściej powoduje problemy żołądkowe i biegunkę.

Właściwe żywienie szczeniaka i juniora to podstawa. Bardzo łatwo jest tu popełnić wiele błędów, np. zaburzyć proporcje wapnia i fosforu w diecie co może spowodować odwapnienie kości skutkujące łamliwością czy też w drugą stronę - nadmierne zwapnienie które zahamuje wzrost szczeniaka. 

Jeśli chcemy aby nasz szczeniak teriera rosyjskiego prawidłowo rósł nie możemy karmić go karmą słabej jakości. Najlepiej na samym początku używać karmy jaką dostaniemy od hodowcy, do której jest przyzwyczajony jego żołądek.

Jeśli z jakiegoś powodu zmieniamy karmę pamiętajmy, aby używać wyłącznie karm klasy premium lub super premium. Terier rosyjski jest ciężkim psem, szczeniak w okresie wzrostu potrzebuje bardzo dobrej jakości karmy z całą gamą składników odżywczych, mikroelementów i witamin. Jeśli będziemy używać karmy niskiej jakości która nie zawiera wszystkich niezbędnych składników możemy doprowadzić do różnych problemów zdrowotnych.

Hodowca wie co sprawdza się u jego szczeniaków i doradzi prawidłowe żywienie na etapie szczenięcym jak i juniorskim tak aby między innymi dzięki zbilansowanej diecie (która zmienia się wraz z kolejnymi etapami wzrostu bo na każdym etapie wzrostu pies będzie potrzebował innych składników, w innych proporcjach) szczeniak wyrósł na dorodnego i zdrowego psa.

Szczeniak teriera rosyjskiego je cztery razy dziennie. Jeśli nie damy rady zapewnić czterech posiłków dziennie, możemy karmić dzieciaka trzy razy dziennie.

Dzienna dawka

Generalnie kierujemy się tabelką żywieniową którą znajdziemy na opakowaniu karmy. W przypadku suki patrzymy na wagę docelową 50 kg, zaś w przypadku psa na 60 kg. Podaną dzienną ilość karmy dzielimy na cztery. Jedzenie podajemy w jednakowych dawkach cztery razy dziennie.

Tabelka żywieniowa z worka karmy jest jednak tylko punktem odniesienia. Każdy szczeniak jest przecież inny. Jedne są bardzo aktywne, ciągle chętne do zabawy, zaś inne niczym Garfield z bajki wolą leżeć przez większość czasu. Przekłada się to na na zapotrzebowanie na energię, którą dostarcza karma.

Jeśli będziemy karmić taką samą, zalecaną w tabelce ilością karmy obydwa typy szczeniaków, zarówno te aktywne jak i te spokojne to efekt będzie łatwy do przewidzenia, te nadaktywne będą niedożywione, z wystającym kręgosłupem i żebrami, te przeciętnie aktywne będą miały prawidłową wagę a te najspokojniejsze będą otyłe.

Jak więc dobrać prawidłową, indywidualną dawkę dla szczeniaka teriera rosyjskiego?

Punktem wyjścia jest tabelka żywieniowa z zaleceniami producenta, którą należy skorygować dla naszego szczeniaka czarnego teriera rosyjskiego. 

Jak to zrobić? Raz w tygodniu należy sprawdzić czy nasz szczeniak teriera rosyjskiego nie jest otyły lub za chudy. Najlepszym wskaźnikiem są żebra naszego psa. W celu sprawdzenia przesuwamy palce po żebrach naszego szczeniaka. Żebra powinny być wyraźnie wyczuwalne. Nasze palce powinny lekko podskakiwać przy przesuwaniu po żebrach. Ale uwaga - palce powinny podskakiwać minimalnie, jeśli żebra są zbyt mocno wyczuwalne a dodatkowo wyraźnie zaczyna być wyczuwalny kręgosłup to znaczy, że szczeniak jest za chudy i musimy niezwłocznie zwiększyć dawkę karmy.

Jeśli podczas cotygodniowego sprawdzania okaże się, że nie jesteśmy w stanie wyczuć żeber psa, lub wyczuwamy je słabo to znaczy, że nasz pies ma nadwagę.

I tutaj ważna uwaga. Otyłość u szczeniaka lub juniora czarnego teriera rosyjskiego to prosta recepta na zniszczenie stawów i dysplazję. Czarny terier jest szerokim i mocno zbudowanym psem (przynajmniej powinien być...). Jego ciężkie ciało mocno obciąża stawy. Jeśli dołożymy mu dodatkowe kilogramy przez nadwagę to bardzo mocno zwiększymy obciążenie stawów. 

W okresie szczenięcym często zdarza się, że organizm rośnie w nierównym tempie, np. układ mięśniowy nie nadąża za szybko rosnącym układem kostnym. 

Oczywiście nie każdy otyły szczeniak czarnego teriera rosyjskiego będzie miał w przyszłości problemy z chodzeniem. Tak samo jak nie każdy szczeniak biegający po schodach, biegający po śliskich powierzchniach czy szalejący z dorosłymi labradorami zostanie kaleką. Ale te wszystkie czynniki wpływają bardzo niekorzystnie na stawy młodych terierów rosyjskich, szczególnie tych największych i najszerszych i wskutek kumulacji czynników niekorzystnie wpływających na stawy, nieszczęśliwego wypadku czy zbiegu okoliczności może w przyszłości wystąpić dysplazja nabyta (czyli nie uwarunkowana genetycznie). Uważajmy więc na opinie takie jak "a mój szczeniak był gruby, biegał po schodach jak szalony i rozrabiał całymi dniami z owczarkami sąsiada i nic mu się nie stało". Na tej samej zasadzie można powiedzieć "a moja babcia paliła papierosy jak lokomotywa i dożyła 100 lat".

Dbajmy więc o dietę naszych terierów, szczególnie gdy są szczeniętami lub młodzieżą jeśli zależy nam na zdrowiu i dobrej kondycji psa w późniejszych latach.

Jeśli chcemy zmienić karmę na inną musimy to zrobić stopniowo. Zmiana karmy powinna trwać 10 dni. Zmiana karmy na nową polega na mieszaniu dotychczasowej i nowej karmy według następującego schematu:

1. dzień 90 % obecnej karmy zmieszanej z 10 % nowej karmy.
2. dzień 80 % obecnej karmy i 20 % nowej karmy.
3. dzień 70 % obecnej karmy i 30 % nowej karmy.
4. dzień 60 % obecnej karmy i 40 % nowej karmy.
5. dzień 50 % obecnej karmy i 50 % nowej karmy.
6. dzień 40 % obecnej karmy i 60 % nowej karmy.
7. dzień 30 % obecnej karmy i 70 % nowej karmy.
8. dzień 20 % obecnej karmy i 80 % nowej karmy.
9. dzień 10 % obecnej karmy i 90 % nowej karmy.
10. dnia wyłącznie nowa karma.

Szczeniak czarnego teriera rosyjskiego mimo, że jest psem towarzyskim uwielbiającym przebywać ze swoją rodziną to jednak potrzebuje bezpiecznego azylu, miejsca w którym może odpoczywać w spokoju.

Młody szczeniak przez dużą część dnia śpi lub odpoczywa. Im młodsze szczenię, tym większą część doby zajmuje sen. 

Szczeniak potrzebuje swojego "azylu", bezpiecznego miejsca do którego może pójść kiedy będzie miał ochotę na drzemkę. Musi to być miejsce na uboczu, ale nie w całkowitym oddaleniu. Miejsce z którego szczeniak będzie mógł obserwować lub słyszeć co się dzieje w domu, ale nie w miejscu gdzie cały czas odbywa się ruch. Może to być np. schowek pod schodami lub mały pokój. Najlepiej jednak kupić dużą klatkę z wygodnym posłaniem wewnątrz. Klatki nie zamykamy, ma to być wyłącznie wydzielone miejsce gdzie szczeniak będzie czuł się "u siebie", gdzie dzieci nie będą go zaczepiać kiedy szczeniak ma ochotę na drzemkę.

Szczeniak zwykle nie przesypia pierwszych nocy po przeprowadzce do nowego domu. Czasem budzi się kilka razy w ciągu nocy "na toaletę". Zestresowany szczeniak może mieć biegunkę, będzie więc piszczał sygnalizując, że chce wyjść na zewnątrz

Pierwsze noce są najbardziej stresujące dla szczeniaka więc nie powinniśmy go zostawiać w nocy samego. Pies od pierwszego dnia powinien znać swoje miejsce w domu i powinien też wiedzieć gdzie może wchodzić a gdzie nie. Jeśli nie chcemy aby pies w przyszłości wchodził do sypialni to nie powinniśmy go wpuszczać do naszej sypialni nawet na samym początku aby nie był zdezorientowany dlaczego czasami może wchodzić do sypialni a czasami nie. Jeśli docelowo chcemy aby pies przebywał np. na parterze piętrowego domu to już od pierwszego dnia szczeniak powinien tam przebywać. Aby więc zaoszczędzić szczeniakowi stresu podczas pierwszych nocy najlepiej będzie jeśli na te kilka nocy przeniesiemy się do tej części domu czy do pokoju w którym docelowo ma przebywać pies.

Możemy położyć się na materacu, na podłodze obok szczeniaka. Szczeniak poczuje się bezpiecznie jeśli po każdym przebudzeniu będzie czuł naszą obecność a my bedziemy słyszeć kiedy pies się obudzi i zareagować.

Po kilku pierwszych nocach, zwykle nie później niż po trzech nasz szczeniak powinien zacząć przesypiać całą noc.

Quando si sceglie una razza di cane per la propria famiglia, ci si dovrebbe concentrare prima di tutto sul carattere dell'animale. Molte persone che cercano una razza per la loro famiglia prendono in considerazione solo l'aspetto esteriore, soccombendo agli stereotipi. Pensano che un cane piccolo, calmo, tranquillo e non fastidioso sia meglio per la famiglia, mentre un cane grande è destinato ad essere rumoroso e pericoloso. Ma com'è veramente?

Non tutti i cani grandi sono rumorosi e imponenti, e non tutti i cani piccoli saranno dei tranquilli coccoloni. Quando si sceglie una razza di cane, prima di tutto bisogna guardare il carattere del cane.

Quando parlo con le persone che mi chiamano, sento spesso questo, per esempio:

la famiglia non ha ancora preso una decisione e sta esitando tra un terrier nero russo, un husky e un cane da pastore caucasico

Conoscendo i caratteri di questi cani, sapendo cosa aspettarsi da loro cerco di spiegare che sono cani diametralmente diversi, spesso con tratti comportamentali che li escludono dalla possibilità di vivere in una casa piena di bambini piccoli.

Alcune persone non pensano se un cane di una data razza è gentile e paziente con tutti, anche con i più piccoli membri della famiglia. Invece, la famiglia discute se il nuovo cane debba essere nero, bianco o marrone. Invece, la famiglia discute se il nuovo cane debba essere nero, bianco o marrone, ma la discussione dovrebbe riguardare se vogliamo un cane che ami stare con la sua famiglia o uno che non abbia bisogno di persone e preferisca l'aria aperta.

Se scegliamo un cane il cui carattere non corrisponde al nostro stile di vita, in futuro, quando il cane crescerà, ci stancheremo non solo di noi stessi ma anche del cane. Spesso, poi, ci sono idee di dare via il cane perché "ha qualcosa che non va". Forse tutto va bene con il cane, ma abbiamo semplicemente scelto un cane il cui carattere non è compatibile con le nostre aspettative. Non faremo di un husky un cane paziente per giocare con i bambini vicino al camino. Non oserei lasciare un pastore caucasico adulto da solo con dei bambini. Non possiamo aspettarci che ogni cane da pastore tedesco sia in grado di sdraiarsi tranquillamente per qualche ora quando abbiamo bisogno di un po' di quiete (anche se ci sono eccezioni).

In questo articolo vorrei concentrarmi sui tratti caratteriali che un cane da famiglia dovrebbe avere. Un cane da famiglia preferisce stare in casa piuttosto che all'aperto, come un husky.

Se ci sono bambini in casa, il cane non deve essere aggressivo, deve essere capace di controllarsi e sopportare pazientemente i giochi inventati dai bambini. Non siamo sempre in grado di fornire una supervisione costante sui bambini che giocano con il cane, e credetemi, la creatività dei bambini nell'inventare vari giochi con il grande cane arruffato è illimitata e il livello di creatività potrebbe stupire tutti.

Il cane di famiglia dovrebbe anche preferire stare con la famiglia invece di scappare quando possibile. Tuttavia, quando vogliamo riposare, il cane di famiglia dovrebbe essere in grado di calmarsi, sdraiarsi e stare fermo per qualche ora e non correre e abbaiare per ore.

E infine, se c'è una situazione in cui un intruso cerca di entrare nel nostro appartamento o in una zona chiusa della nostra proprietà, il cane di famiglia dovrebbe senza esitazione cercare di difendere la sua famiglia.

Ora che abbiamo elencato i tratti caratteriali che il cane da famiglia multiuso ideale dovrebbe avere, vediamo se il terrier nero da famiglia è un cane da famiglia multiuso. Il terrier nero preferisce vivere in casa o all'aperto? La razza terrier nero russo è stata creata per lavorare con gli umani. Il Terrier Russo ha bisogno di un contatto frequente e stretto con i suoi proprietari. Non è un cane che può essere confinato in un recinto all'esterno. Un terrier nero che vive fuori sarà infelice e abbaierà o addirittura ululerà. Un cane di questa razza si sente bene quando può vivere all'interno, in casa con la sua famiglia.

Il Terrier Russo Nero è aggressivo? In generale, il carattere del Terrier Russo Nero può essere riassunto in due parole "forza della calma". Stiamo parlando, ovviamente, di un terrier nero standard, gestito correttamente, supponendo che non siano stati fatti errori di educazione durante la pubertà e l'adolescenza.

Non ho mai avuto alcuna preoccupazione nel lasciare i miei figli con i miei terrier neri. Nel peggiore dei casi, quando uno dei miei terrier ne aveva abbastanza di giocare con i bambini, se ne andava semplicemente in un altro posto tranquillo. Ma questi erano casi rari, la maggior parte dei terrier neri ama davvero giocare con i bambini.

Non mi è mai capitato che uno dei miei cani attaccasse o si comportasse in modo inaspettato e fastidioso nei confronti di un membro della famiglia.

Tuttavia, ricordate che ci sono diversi terrier neri. Ci sono linee più calme ma anche più impetuose. Alcuni possono accidentalmente spingere un bambino piccolo a causa della loro esuberanza e della loro taglia. Un cane è una creatura vivente con differenze comportamentali tra gli individui. Anche se in generale il terrier nero russo è un cane calmo e composto, ci sono ancora alcuni individui più o meno aggressivi. È importante ricordare che il nostro cucciolo deve provenire da un allevatore di cui ci fidiamo, che non userà cani aggressivi per la riproduzione.

Il terrier nero russo preferisce stare vicino alla famiglia o preferisce giocare da solo? I proprietari dicono che il terrier nero russo è come un'ombra, sempre al fianco dei proprietari. La sua attività preferita è quella di sdraiarsi sul pavimento e guardare cosa fanno i membri della famiglia. La famiglia è tutto ciò che interessa al nero